Vrijdag 11 September

Moien - goeiedag in het luxemburgs . Klinkt toch wel een beetje bekend he ?  Ze spreken van alles wat hier . Luxemburgs , Frans en Duits . Het klinkt zelfs zo af en toe Drents voor mij . 

De laatste dag alweer . Bestemming Vianden. Ongeveer 20 minuutjes van hier . 

Vianden is hét sprookjesstadje van Luxemburg. Genesteld in een groen dal aan de rivier de Our, word je hier direct betoverd door de smalle kasseienstraatjes en de gezellige terrasjes langs het water.Het absolute hoogtepunt is het majestueuze kasteel .Voor het mooiste uitzicht stap je in de enige stoeltjeslift van het land die wij lekker overslaan .

De geschiedenis van het Kasteel van Vianden overspant meer dan 1500 jaar, waarin het transformeerde van een Romeinse grenspost tot een van de machtigste middeleeuwse residenties van Europa. En wie vinden we daar ook tussen ? Willem de Zwijger (Willem van Oranje). Willem had een directe en persoonlijke band met het Kasteel van Vianden. Als Prins van Oranje droeg hij ook de officiële titel Graaf van Vianden en was hij de rechtmatige eigenaar van de enorme burcht.Hoewel hij er vanwege zijn politieke verplichtingen in Brussel en Nederland nooit permanent woonde, heeft hij wel degelijk zijn stempel op het graafschap gedrukt.

Aan Willems plannen in Vianden kwam abrupt een einde door de uitbraak van de Tachtigjarige Oorlog. In 1566 vertrok de prins definitief naar de Nederlanden om de opstand tegen de katholieke Spaanse koning Filips II te leiden. Als wraak voor deze rebellie verklaarde de Spaanse koning Willem van Oranje vogelvrij en confisqueerde al zijn bezittingen. Ook het Kasteel van Vianden werd in beslag genomen. Filips II droeg het beheer van de burcht over aan Peter Ernst van Mansfeld, de toenmalige Spaanse gouverneur van Luxemburg. 

Pas na de dood van Willem de Zwijger in 1584, en na jarenlang juridisch getouwtrek, kwamen de bezittingen in Vianden weer terug in de familie. Willems oudste zoon, Prins Filips Willem van Oranje, kreeg de burcht en de titel 'Graaf van Vianden' uiteindelijk weer in handen. In het begin van de 17e eeuw lieten de Nassaus nog een groot nieuw gedeelte aan het kasteel bouwen – het zogenaamde Nassau-kwartier – dat tot op de dag van vandaag in het kasteelcomplex te bewonderen is. 

Tot 1890 bleven Nederland en Luxemburg verbonden onder de Oranjes. Toen koning Willem III in 1890 stierf, had hij geen mannelijke opvolgers. In Nederland werd de jonge Koningin Wilhelmina het nieuwe staatshoofd. In Luxemburg gold destijds echter de Salische wet, die bepaalde dat vrouwen de troon niet mochten erven.

Waar wij ook gaan , er zijn altijd "Oranjes". 

We lunchen nog wat in dit gezellige plaatsje en gaan dan naar de camping . Na een half uurtje ziet Johanna nog een leuke destilleerderij op de kaart staan op een kwartiertje afstand . We zoeken nog een souvenier voor bij de verzameling .Hier brouwen ze onder andere de Mirabella brandewijn . De Mirabelle is een kleine, goudgele pruimensoort met rode sproetjes die bekendstaat om haar hoge suikergehalte en intense fruitaroma. Eau-de-vie de Mirabelle). In Luxemburg en de omliggende regio (zoals Lotharingen en de Moezelstreek) is dit een ontzettend populaire, traditionele sterke drank. En dat is ie zeker . Hij scheurt ons rechtstreeks de strot weer uit . Maaaaar..........er is nog veel meer bij deze stoker , dus wij vermaken ons prima met nog wat proeverijtjes en voordat we het weten ligt de achterbank weer vol . Ach ja .....beetie lol hebm toch ? 

Vanavond nog even wat wijn en hapjes opmaken , en dan opmaken voor de terugreis morgen . We hebben er weer een prachtige ervaring bij .